سمانه

وقتی برگهای پاییز رو زیر پات له میکنی به یاد داشته باش که روزی نفس به تو هدیه میکردند

.......................................................................

عشق یعنی محو زیبایی شدن
نوکر رویت و عبد او شدن
او که همراه من و تو آفرید
عشق و مهرم را که در دل پرورید
مات آن لبخند و محو روی تو
گشته ام افسون آن گیسوی تو

.....................................................................

شاگردی از استادش پرسید:" عشق چست؟ "

استاد در جواب گفت: " به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به یاد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی! "

شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسید: "چه آوردی؟ "

و شاگرد با حسرت جواب داد: " هیچ! هر چه جلو میرفتم، خوشه های پر پشت تر میدیدم و به امید پیدا کردن پرپشت ترین، تا انتهای گندم زار رفتم ."

استاد گفت: " عشق یعنی همین! "

شاگرد پرسید: " پس ازدواج چیست؟ "

استاد به سخن آمد که : " به جنگل برو و بلندترین درخت را بیاور. اما به یاد داشته باش که باز هم نمی توانی به عقب برگردی! "

شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت . استاد پرسید که شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: " به جنگل رفتم و اولین درخت بلندی را که دیدم، انتخاب کردم. ترسیدم که اگر جلو بروم، باز هم دست خالی برگردم."

استاد باز گفت: " ازدواج هم یعنی همین!!

....................................................................................

وقتی عشقت تنهات گذاشت,نگران خودت نباش که بعد از او چه کار کنی, شرمنده دلت باش که بهت اطمینان کرد

..............................................................................

میدونی وقتی خدا داشت بدرقه‏ات می‏کرد بهت چی گفت؟
گفت: جایی که میری مردمی داره که می‏شکننت، نکنه غصه بخوری من همه جا باهاتم
تو تنها نیستی، تو کوله بارت عشق می‏زارم که بگذری، قلب می‏زارم که جا بدی،اشک میدم که همراهیت کنه، ومرگ که بدونی برمیگردی پیشم

.............................................................................

عشق از ژرفای خویش آگاه نمی‌شود، ‌جز در لحظه‌ی جدایی.

.......................................................................................

در غروبی سرد و غمگین ، دیده بر راه تو بستم
انتظاری سخت بود، اما بر این سودا نشستم
وعده كردی تا بیایی ، غم زدایی از دل ما
گفتمت با وعده شادم، بر سر پیمان نشستم
بی وفا با من چه كردی ، قلبم آزردی و رفتی
عاقبت مجبورم كردی تا سكوتم را شكستم
در سكوت خلوت خود با دلم نجوا نمودم
كه ای دل غافل چه كار می دهی آخر به دستم
دل بگفتا: دیده را گو، كین همه تقصیر اوست
گر نبیند روی زیبا، من كه هستم ، من چه هستم
بر در میخانه رفتم تا كنم غم را فراموش
چون زدم جامی به یادت، كاسه می را شكستم
دل به من گفتا: ندانستم مرامت بی وفایی است
ورنه هرگز دل به مهرت نمی بستم

می رود ز یكسو،دلبر از سویی دیگر
جان زتن برون گشت ،دلبرما ،دلبر كویی دیگر
درد از پس درد آید فرود ،غم از پی غم
اشك من روان و جویی از پی جویی دیگر
بهاران خزان وآفتاب تموز گردیده خاموش
صبر می خواهد این دل و از پس آن حلاجی دیگر
رهروان خسته و پاها بسی غرقه به خون از خس و خاشاك
درحسرت مرحمی از مهر یا سوز نمك بر زخمی دیگر
سر در گریبان دارم و در كف اندك از خودم
مهربانا رخصتی تا كنم اندك غرورم در پی اصراری دیگر
شاهدان بازیگر و یار دیرین در بهتی از انتظار
تا كه شاید بیابد مهربان یار خود ز بازاری دیگر
قحط محبت است در این دیار ،خدایا رحمتی فرست
ایوب و نوح را به پا دار یا كه طوفانی دیگر
میخانه ها ویران و ساغرها بشكسته است
تا كه مهربان آید در بر و از نو جامی دیگر

.........................................................

.........................................................................

نخست دیر زمانی در او نگریستم

چندان که . چون نظر از وی باز گرفتم

در پیرامون من

همه چیزی

به هیات او در آمده بود .

آنگاه دانستم که مرا دیگر از او گریز نیست .

..............................................................................